วันครูของฉัน

Posted: มกราคม 17, 2009 in Private Lek
วันนี้วันครูค่ะ นึกว่ารถจะไม่ติดซะอีก..ที่ไหนได้
ฉันยังคงใช้เวลาในการเดินทางจากพุทธมณฑลสาย 3ไปอิมพีเรียล เวิร์ลด ลาดพร้าว
จาก 5 โมงเย็น ถึง ทุ่มครึ่ง รวมแล้ว 2 ชั่วโมงครึ่ง ไม่ต่างจากวันศุกร์ที่ผ่านๆมา
เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ามากที่เดียว แต่ก็ดีค่ะ ได้เพิ่มทักษะใหม่ให้ชีวิต..
…………..
นอกเหนือไปจากทักษะในการทานอาหารมื้อเย็นระหว่างขับรถแล้ว
ฉันยังได้เรียนรู้วิธีการแต่งหน้าขณะขับรถด้วย
( โชคดีที่ไม่ผิดกฎหมายเหมือนการใช้โทรศัพท์มือถือ )
ฉันดำเนินการตามขั้นตอนที่ได้ร่ำเรียนมาจากป้านุ่นทุกระบวนท่าเลยค่ะ
ตั้งแต่การลงครีมรองพื้น เขียนคิ้ว เขียนตา ทาแก้ม ทาปาก
รวมไปถึงการติดขนตาปลอมด้วย….
ทุกอย่างสำเร็จลงด้วยดีก่อนถึงที่หมายปลายทาง
…………..
ในบรรดาการแต่งหน้าทั้งหมด
สำหรับฉันแล้วการติดขนตา..ยากที่สุดค่ะ
ในสถานการณ์ปกติ (ที่ไม่ได้ติดอยู่ในการจราจรบนท้องถนน)
บางครั้งใช้เวลาตั้งเกือบ 15 นาที ติดแล้วถอด ติดใหม่ ไม่ดี ก็ถอดอีก
จนบางทีกาวสีขาวเลอะเต็มขอบตา จนต้องคอยพยายามเช็ดออก
…………..
แต่ครั้งนี้ขับรถไป ติดขนตาไป กลับทำได้สำเร็จเร็วกว่าที่คิด
ฉันเคยตั้งข้อสังเกตว่า…
ถ้าเป็นขนตาคู่ที่ใช้ซ้ำหลายหนจะติดยากมาก
เนื่องจากผ่านการใช้งานจนหมดสภาพนั่นเองค่ะ
 
 
วันครูแบบนี้ทำให้ฉันอดคิดไปถึงคุณครูในสมัยยังเป็นเด็กนักเรียนไม่ได้
ทบทวนความจำแล้วแทบไม่น่าเชื่อว่าฉันจำชื่อครูสมัยเรียนชั้นประถมได้ครบทุกคน
…………..
ป.1 ครูระเบียบ (ครูประจำชั้น )
และ ครูดวงดาว ( สอนภาษาอังกฤษ)
ป.2 ครูอารีย์
ป.3 ครูอารีย์
ป.4 ครูวัลลภ
ป.5 ครูปริศนา
ป.6 ครูมนณิภา
ป.7 ครูระย่อม
…………..
ฉันเป็นเด็กเรียนป.7 รุ่นสุดท้ายค่ะ
หรือที่เขาเรียกว่า ม.ศ. รุ่นสุดท้ายนั่นแหละ
…………..
หลังจากรุ่นของฉัน ระบบการศึกษามีการปรับเปลี่ยน
คือชั้นประถมจะมีเพียงแค่ ป.6
และระดับมัธยมก็จะเป็น ม.1 ม.2 ม.3
แทน ม.ศ.1- 2- 3 ซึ่งย่อมาจากคำว่า มัธยมศึกษา ค่ะ
เฮ้อ ฟังแล้วดูตัวเองเป็นรุ่นโบราณมากๆเลย
…………..
แต่เชื่อไหมคะ ว่าเมื่อฉันมาทำรายการวิทยุที่นี่
ซึ่งเป็นรายการระบบเน็ตเวิร์ค คือต่างจังหวัดสามารถรับฟังได้
มีคุณครูที่สอนวิชาภาษาอังกฤษสมัยตอนฉันเรียน ป.1 ที่จังหวัดนครสวรรค์โทรมาหาค่ะ
คุณครูฟังรายการอยู่แล้วท่านก็จำฉันได้
…………..
แม้จะย้อนเหตุการณ์ไปถึง 36-37 ปี
แต่ท่านก็ยังจำเด็กนักเรียนหญิงฝาแฝดวัย 6 ขวบซึงคือฉันกับพี่สาวได้
ไม่น่าเชื่อจริงๆนะคะ เพราะท่านไม่ใช่ครูประจำชั้น
ท่านสอนวิชาภาษาอังกฤษและมาสอนแทนในบางโอกาสเท่านั้น
…………..
ส่วนฉันเองก็จำคุณครูได้ทันทีเช่นกัน ..
เมื่อคุณครูพูดว่าหนูจำครูได้ไหม
ครูดวงดาวไงจ๊ะ..
จำได้ค่ะ หนูจำคุณครูได้เสมอ เพราะคุณครูสวยและใจดีค่ะ
…………..
 
สำหรับระดับมัธยมศึกษา…
ระบบการเรียนการสอนจะต่างจากชั้นประถม
ชั้นประถมนั้นเรามีครูประจำชั้นคนเดียวที่สอนเหมาเกือบทุกวิชา
ส่วนมัธยม..เราต้องเรียนกับอาจารย์ที่สอนวิชาเฉพาะด้าน
ทำให้ในแต่ละปีการศึกษาเราได้เรียนกับอาจารย์หลายท่าน
…………..
ฉันจึงขออนุญาตบันทึกเฉพาะชื่ออาจารย์บางท่านที่รู้สึกพิเศษหน่อย
คืออาจารย์ที่สอนวิชาฝรั่งเศสค่ะ
ในระดับมัธยมต้นคือ อาจารย์อรสา
และมัธยมปลายคือ อาจารย์ลัดดา
…………..
ฉันเป็นนักเรียนที่มีผลการเรียนระดับปานกลางค่ะ
กีฬาก็ไม่เด่น กิจกรรมก็ไม่ดี แถมยังขี้อายไม่ค่อยกล้าแสดงออก
ไม่เคยยกมือถามอาจารย์ในห้องเลยซักครั้งเดียว
จึงไม่ค่อยคาดหวังนักหรอกว่าจะมีครูอาจารย์ท่านได้จำลูกศิษย์คนนี้ได้บ้าง
…………..
…………..
แต่อย่างไรก็ตามฉันก็รำลึกถึงพระคุณของคุณครู อาจารย์ทุกท่าน
ที่ได้ประสิทธิ์ประศาสน์วิชาจนฉันมีความรู้ มีวิชาชีพเลี้ยงตัวตนมาจนทุกวันนี้
…………..
…………..

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s