งดทานเนื้อสัตว์ 1 วัน

Posted: มีนาคม 2, 2011 in Uncategorized

ฉันมีความตั้งใจอยู่อย่างหนึ่งในการดำเนินชีวิตในแต่ละสัปดาห์คือฉันจะงดบริโภคเนื้อสัตว์ 1 วัน

อย่างน้อยเพื่อหยุดการเบียดเบียนชีวิตแม้เพียง 1 วันก็ยังดี

ฉันและพี่สาวเลือกเป็นวันพุธเป็นวันที่เราจะต้องทานอาหารแนวมังสะวิรัติกัน

ซึ่งเหตุผลสำคัญคือ”แม่ของเรา”มีวันคล้ายวันเกิดตรงกับวันพุธค่ะ

ฉะนั้นบุญกุศลจากการไม่เบียดเบียนหากจะมีขึ้นบ้าง เราขออุทิศให้กับแม่ค่ะ

การละเว้นไม่ทานเนื้อสัตว์อย่างน้อยก็เพื่อไม่เบียดเบียนชีวิตสัตว์ด้วยกัน

แต่ละวันมื้อ แต่ละวัน แต่ละปี มนุษย์ต้องฆ่าสัตว์จำนวนมาก จำนวนหลายประเภทเพื่อเป็นอาหาร

บ้างก็เพื่อดำรงชีพ บ้างเพื่อความเพลิดเพลินเอร็ดอร่อย หรือบ้างเพื่อเป็นยา ตามแต่จะกล่าวอ้าง

หลายครั้งต้องฆ่าเพื่อเป็นการทดลอง ทดสอบทางวิทยาศาสตร์อะไรอีกสารพัดเพื่อประโยชน์ของมนุษย์เอง

ทั้งที่เราน่าจะมีทางเลือกที่จะทำร้ายชีวิตพวกเขาให้น้อยกว่านี้ได้ แต่เราก็ยังไม่เลือก

ตั้งแต่กลางปีที่แล้วถึงปีนี้เราก็ไปทำบุญไถ่ชีวิตโคกระบือกันหลายครั้งที่วัดพระศรีมหาธาตุบางเขนใกล้บ้าน

ซึ่งทางวัดจัดขึ้นทุกวันอาทิตย์แรกของเดือนตลอดปี 2553-2554

การบริจาคนั้นถ้าเราต้องการไถ่ชีวิตโค-กระบือทั้งตัว จะตกราคาตัวละ 14,000 บาท

หรือมิฉะนั้นก็อาจบริจาคตามกำลังทรัพย์กำลังศรัทธาก็ได้

ส่วนที่มาของโคกระบือเหล่านี้คือถูกนำมาจากโรงฆ่าสัตว์และเมื่อพวกเขาได้รับการไถ่ชีวิตแล้ว

เขาก็จะถูกนำไปมอบให้เกษตกรเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ต่อด้านเกษตรกรรม

ในแต่ละครั้งมีคนไปทำกุศลไถ่ชีวิตกันมาก เมื่อไปถึงนอกจากเราจะบริจาคเงินแล้ว

เราก็ไปซื้อหญ้าให้โคกินพอเป็นพิธีด้วย แต่พวกเขาไม่ค่อยกินกันหรอกค่ะ

เพราะแต่ละตัวคงอิ่มแปร้เป็นพิเศษอยู่แล้วในวันนั้น

และเมื่อได้เวลาอันสมควรก็จะมีพิธีทางสงฆ์ โดยมีพระสวดให้ศีลให้พรกับผู้ทำบุญ

นอกจากนี้ด้านหลังเต๊นท์ก็มีผู้ใจดีตั้งโรงทานให้อร่อยกันฟรีอีก

เราก็ไปทานอาหารกับเขาด้วย แม้จะเป็นอาหารพื้นๆ แต่ฝีมือจัดจ้านแบบชาวบ้านดีค่ะ

เมนูที่เคยไปทานก็เช่น แกงไก่ (เผ็ดซะ)  ต้มจืด (ตอนไปเหลือแต่น้ำแกงแล้ว ไปช้าไปนิดนึง)ข้าว ขนมจีน น้ำยาก็มี ฯลฯ

มีความสุขดีค่ะ และบรรยากาศที่วัดก็ดี เลยรู้สึกว่าอร่อยดี อือม์ ถ้ามีเพลงคลอซะหน่อย

คงได้สโลแกน อาหารดี ดนตรีไพเราะ….

 

ฉันเองก็เคยข้องใจว่าการทานเนื้อสัตว์นั้นบาปมากไหมผิดศีลหรือไม่

เผอิญไปอ่านเจอคำตอบค่ะ

การ บาปเรื่องการทานเนื้อสัตว์ โดยส่วนใหญ่ก็จะดูตรงศีล 1 ปาณาติบาต ซึ่งมีองค์ประกอบ

1.รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต

2.ต้องการให้สัตว์ตัวนั้นตาย(เจตนา)

3.ได้พยายามกระทำให้สัตว์ตัวนั้นตาย(เจตนา)

4.สัตว์ตัวนั้นได้ตายลง

ดังนั้นในพระพุทธศาสนา จึงมีข้อห้ามชัดเจน ..

1.ห้าม ทานเนื้อที่เห็นหรือได้ยิน เช่น เห็นอยู่ว่าสัตว์ตัวนั้นมีชีวิต

และผู้อื่นหรือตนเองได้ระบุชัดว่าจะเอามาทำอาหารทานกัน

2.ห้ามทานสัตว์ ที่สงสัยว่าเขาฆ่าเพื่อเจาะจงถวายให้ตนฉัน ก็จะคล้ายๆกับข้อแรก

นั่นคือ เข้าองค์ประกอบศีลข้อ 1 ที่กล่าวในข้างต้น

แต่สัตว์ที่ได้ตาย แล้วอยู่ในตลาด นั่นจะเห็นได้ว่าขาดเจตนาคือ เราไม่ได้ต้องการให้สัตว์นั้นตาย

และเราไม่ได้พยายามให้สัตว์นั้นตาย ดังนั้น จึงไม่เข้าองค์ประกอบของปาณาติบาตทั้งหมด

และเราก็กินเพื่อให้ร่างกายอยู่ได้

ไม่กินตามกิเลส ไม่กินให้เกิดกิเลส ไม่กินหล่อเลี้ยงกิเลส

http://larndham.org/index.php?/topic/39744-%E0%B8%AA%E0%B8%AD%E0%B8%9A%E0%B8%96%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A-%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B8%A8%E0%B8%A5-%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B8%A8%E0%B8%A5-%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%81/

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s